counter create hit

مطالب مرتبط:

اهمیت فولیک اسید در دوران بارداری

فولیک اسید که فولات نیز نامیده می شود، نوعی ویتامین B است و مصرف آن بخش مهمی از برنامه ریزی برای بارداری است. مصرف فولیک اسید به مقدار توصیه شده در دوران اولیهٔ بارداری و پیش از آن، می تواند از نواقص مادرزادی بسیاری مانند آنانسفالی و اسپینا بیفیدا جلوگیری ک ...

این عادات بد باعث می شوند همسرتان از شما بیزار شود!

عادت های بد در زندگی مشتکر باعث می شوند که همسر شما از زندگی با شما بیزار شود. در این نوشتار به 8 عادت بد در زندگی زناشویی اشاره می کنیم که نباید انجام دهید.   عادات بدی که همسرتان را از شما بیزار می کند! متخصصان توصیه می کنند که تحت هیچ شرایطی، همسرتان را ...

ابلاغ بخشنامه افزایش سقف وام ازدواج به ۱۵ میلیون تومان

بانک مرکزی، بند «الف» تبصره ۱۶ قانون بودجه سال ۱۳۹۷ کل کشور را که براساس آن مبلغ تسهیلات قرض الحسنه ازدواج برای هریک از زوج ها در سال ۱۳۹۷، ۱۵ میلیون تومان تعیین شده است به شبکه بانکی ابلاغ کرد. ...

متن کامل مصاحبه دو ستاره تلویزیون ایران / مهران مدیری و ماجرای عشق عادل فردوسی پور

تهیه کننده و مجری محبوب برنامه نود مهمان آخرین برنامه دورهمی بود و با گفت و گوی جذاب خود ، شبی به یاد ماندنی برای بینندگان رقم زد.

لیاقت ورز مدیر کل روابط عمومی صندوق توسعه ملی شد

بر اساس حکمی از سوی "دکتر مرتضی شهیدزاده، رییس هیات عامل صندوق توسعه ملی" رضا لیاقت ورز عهده دار مسوولیت حوزه ریاست و روابط عمومی صندوق توسعه ملی شد.

راه نفوذ در دل شوهر، نکات مهم زنانگی!

همیشه روزهای ابتدایی شروع زندگی مشترک حرارتی را بین زن و شوهر ایجاد می کند که حتی عیب و نقص ها نیز نمی تواند مانع از این ارتباط مثبت و فضای عاشقانه شود. ...

زندگی و زمانه شهید بهشتی کتاب می شود/ ارائه ۱۵۰ سند منتشرنشده

مدیر انتشارات سایان از آماده سازی دایره المعارف مصور زندگی و زمانه شهید آیت الله بهشتی برای چاپ خبر داد.

آمار ازدواج و طلاق در سال ۹۶

سیف الله ابوترابی به آمار وقایع حیاتی در سال گذشته اشاره کرد و گفت: براساس آمارهای ثبت شده در پایگاه جمعیتی سازمان ثبت احوال کشور در سال گذشته ۶۰۸ هزار و ۹۷۷ مورد ازدواج به ثبت رسیده که نسبت به سال گذشته افزایش داشته است. ...

سطح جدیدی از روابط ایران و روسیه رقم می خورد/ لاریجانی: تجارت بین ۲ کشور را افزایش می دهیم

باشگاه خبرنگاران جوان نوشت: رئیس مجلس گفت: تشکیل کمیته مشترک پارلمانی ایران و روسیه با هدف همکاری های دو کشور برای توسعه همکاری ها تشکیل شد.

روحانی: برخی بهانه گیری های غرب درباره روسیه قابل درک نیست

رئیس جمهور با تأکید بر اینکه تهران و مسکو در مسیر روابط کاملاً راهبردی قرار دارند ، اظهار داشت: روابط دوجانبه، منطقه ای و بین المللی ایران و روسیه در سالهای اخیر در طول دهه های گذشته کاملاً ممتاز بوده و امروز روابط بسیار صمیمانه و گسترده ای بین دو کشور برقرار شده ...

علت بی تفاوتی شوهر، روانشناسی رابطه

شوهرم به خواسته های من اهمیت نمی دهد، علتش چیه؟

مقایسه در زندگی زناشویی، چرا فرق داره؟

اگر خدا بخواهد ما را با خوبان از بندگانش مقایسه کند، باید دائم ما را عذاب کند. به هیچ عنوان نباید همسرتان را با دیگران مقایسه کنید.

عشق شرقی با «در انتظار گودو» تلفیق شد/ اجرا از ۲۶ فروردین

نمایش «عشق شرقی گودو» اثری است که از ۲۶ فروردین در تماشاخانه ایرانشهر به صحنه می رود و به گفته کارگردان آن، تلفیقی از سلوک عشق در شرق و تم نمایشنامه «در انتظار گودو» است. ...

در اطلاع رسانی ها باید مستند و مستدل حرف زد

در اطلاع رسانی ها باید مستند و مستدل حرف زد

به گزارش جهان نیوز، حجت الاسلام عبّاس محمّدحسنی رییس سازمان عقیدتی سیاسی ارتش در همایش روابط عمومی ارتش که در دانشکده فرماندهی و ستاد ارتش برگزار شد، گفت: رسانه ها و روابط عمومی ها زبان گویای هر کشور و سازمانی هستند. وی با بیان اینکه شخصیت سازمانی هر سازمانی در فعالی ...

ظریف با وزیر روابط بین المللی نامیبیا دیدار کرد

وزیر امورخارجه کشورمان با وزیر روابط و همکاری های بین المللی نامیبیا دیدار و گفتگو کرد.

ژنو شهر که es در آن دوباره متولد

ژنو، شهری که شایگان در آن دوباره متولد شد

به گزارش ایلنا ، اگر چه ES نیز مثل همه مردم ، جهت روشن در زندگی خود مورد اما داستان زندگی او به اندازه کار ناشناخته است. شاید کمتر مورد چالش در مذاکرات خود را با رسانه ها کمتر از سوالات. اما بدون شک وجود دارد که ساخت فکری es او داستان زندگی جدا نیست و می توان با استفاده از دریا در دوره های مختلف از زندگی خود, چگونه Negro شخصیت اشکال است. داریوش پور (معمار, مهندس برنامه ریز استاندار اجازه می دهد تا) از دوران با داریوش Es شده است و بر این باور است که مزایای این ایده باید در سن آموزش و پرورش در ژنو دیده بانی است. یک دوره است که با توجه به فقرا در شکل گیری, شخصی, داخلی, فرهنگی, علمی و پژوهشی Es نقش مهمی دارند اما توجه بسیار کمی است. خبرهای کوتاه با معمار و از او خواست خاطرات یک دوستی عمیق با AP به ویژه در دوره حضور او در شهر ژنو پرداخت. در پی آلاینده های آلی پایدار ناشی از این گفتگو. از دوستی من با داریوش شایگان و.... نزدیک به هفت سال از تصویب و ما می توانیم می گویند که نزدیک است در واقع یکی از من. Es متولد سال 1314 خورشیدی من متولد 1313 است. تفاوت سنی ما فقط 9 ماه است. من از سیزده سالگی در انگلستان درس درس. حدود هفت سال پیش در سفر به لندن خواهد آمد به تهران خیلی اتفاقی در هواپیما با داریوش es ملاقات کرد. نام هر دو از داریوش بود و احتمالا همین موضوع در آن است. اسپانیا بود! این پیامبر راستین در میان ایالات متحده آمریکا در شهر ژنو پدید آمده است. پس از آموزش و پرورش روز در محل کار و کنترل دانشکده تحصیلات تکمیلی در دانشگاه لیورپول به پایان برای ادامه مطالعات دکترای خود را در ژنو و من در دو دوره زمانی در این شهر وجود دارد. یکی از اواسط سال 1956 تا پایان 1957(1336-1335) به عنوان کارآموز و دیگر از میانه سال 1959 تا میانه 1961 (1340-1338). در تمام این مدت، داریوش شایگان در دانشگاه ژنو مشغول به تحصیل بود و من  با او و خانواده‌اش در ارتباط تنگانگ بودم. اعضایی از خانواده داریوش که در ژنو مقیم شده بودند، شامل مادر، خاله و خواهرش یگانه بودند که خود بعدها شخصیت فرهیخته‌ای در فلسفه شد و متاسفانه زودهنگام در سال 1368 در گذشت. مادر و خاله داریوش از اهالی گرجستان و دو کدبانوی بسیار موقر، فوق‌العاده مهربان و دوست داشتنی بودند و فارسی را با لهجه صحبت می‌کردند. مادر و خاله داریوش و یگانه بیشتر به دلیل سرپرستی فرزندان‌ در ژنو ساکن شده بودند اما پدرش در ایران فعال بود و هر از چندگاهی به ژنو می‌آمد. او بنیانگذار شرکت ساختمانی پیمانکاری‌ معتبر شایگان بود که بعدها سازنده بزرگراه نیایش شد. آنچه کمتر درباره زندگی داریوش شایگان گفته شده، مربوط به دوران تحصیل او در ژنو است. البته خود او هم یک شخصیت درون‌گراست و کمتر درباره دوره‌های مختلف زندگی‌اش سخن گفته است. از بدو آشنایی اتفاقی ما در هواپیما، صحبت ما پیرامون مطالب فرهنگی - هنری - ادبی دور می‌زد. هر دو ما علاقمند به این مطالب در ابعاد گسترده‌اش بودیم.  نگرشی «رُنِساس واره» با دیدگاهی مدرن و امروزی. این دیدگاه مشترک در طول تمامی سنوات رفاقت ما، قوه محرکه کشش بین ما بود. داریوش شایگان، از نوجوانی علاقه زیادی به فرهنگ، هنر و ادبیات داشت و همواره مشتاق بود که اطلاعات عمیق و نه سطحی درباره تأتر، نقاشی، مجسمه‌سازی، معماری و دیگر مطالب بدست بیاورد. در واقع، علاقه زیادی به مسایل فرهنگی و هنری در سطح عام داشت. هر دو گرایش زیاد به خواندن، نوشتن و کتابخوانی داشتیم و برای دوران داشجوئی هر دو از کتابخانه‌های شخصی نسبتاٌ خوبی بر خوردار بودیم. شاید یکی از دلایل دوستی ما نیز همین بود؛ زیرا من نیز به موضوعات ادبی و هنری علاقه زیادی داشتم و مقدار زیادی از نمایشنامه‌های شکسپیر را حفظ بودم و آنچنان که بعضی در گفتارشان بیتی از حافظ را به عنوان شاهد می‌سرایند، من با ابیات شکسپیر همین کار را انجام می‌دادم. داریوش همواره علاقه زیادی به اشعار عرفانی داشت، ازجمله ادگار آلن پو (Edgar Allan Poe) و وقتی فهمید اشعار انگلیسی را خوب دکلمه می‌کنم، از من خواست که شعر معروف کلاغ، سروده این شاعر را برایش به‌صورت دکلمه ضبط کنم. در اینجا لازم به ذکر است که بگویم شهرها هم مانند انسان‌ها دوران خوب و بد و دوران شکوفایی و انحطاط خود را دارند. ژنو در آن برهه از زمان در سال‌های اولیه پس از ویرانی‌های فراگیر جنگ جهانی دوم، مرکز دست نخورده و امنی برای نخبگان و دانش‌آموزان خارجی، مخصوصا ایرانی‌ها شده بود. دورانی بود که خیلی از ممالک (مخصوصا ممالک اروپائی) هنوز با مسائل گوناگون پس از جنگ جهانی دوم دست و پنجه نرم می‌کردند. سوئیس به دلیل عدم شرکت در جنگ در آرامش خاص بسر می‌برد. ژنو به دلیل موقعیت جغرافیایی و حضور سازمان ملل و تسلیحات اقتصادی بین‌المللی، مرکز با اهمیت بزرگان جهان بود: سیاستمداران، نویسندگان، متفکران و اهل تفریح! خلاصه از هر لحاظ دوران شکوفای ژنو بود. محصلین ایرانی ساکن ژنو اغلب از گروه روشنفکر و نسبتا مرفه جامعه بودند و از کلیه امکانات زمانه بهره‌مند می‌شدند. افزون بر این، ابعاد کوچک شهر ژنو و اختلاف کمِ طبقاتی، امکان آمیزش و گفتگو میان رده‌های متفاوت اجتماع و نظریات گوناگون فکری را فراهم می‌ساخت. یکی از ویژگی‌های مشترک همگی دوستان هم دوره ژنو آن زمان ما این بود که ضمن برخورداری و فراگیری گسترده فرهنگ غربی، همه شیفتگی خاصی به زبان، فرهنگ و تمدن ایران زمین داشتیم، حتی فردی مثل من که شش کلاس فارسی ابتدایی بیشتر نیاموخته بود. از همه مهمتر و شاید به غلط امید فراوان به آینده داشتیم و در درون خود فکر می‌کردیم که در بازسازی و پیشبرد مملکت سهم زیادی خواهیم داشت. میان تعداد زیادی از دوستان هم زمان آن ادوار می‌توانم فقط به چند نفری که همگی در گرایش‌ها و رشته‌های متفاوت به رده‌های والایی رسیدند، اشاره کنم: محمد علی جمال زاده (۱۲۷۰-۱۳۷۶)، احسان نراقی (۱۳۰۵-۱۳۹۱)، اکبر اعتماد که بیشتر در لوزان بود (-۱۳۰۹)، جلال ستاری (-۱۳۱۰)، داود رشیدی (۱۳۱۲-۱۳۹۵)، بزرگ نادرزاد (۱۳۱۴-۱۳۹۶)و داریوش شایگان(-۱۳۱۴).هم چنین مرحوم دکتر سیروس بوربور، برادر بزرگتر من که بعد ها در تمامی ادوار از نزدیکان و طبیب خانوادگی فامیل شایگان بود. اگر بخواهم از حالات شخصی داریوش در دوره تحصیل در ژنو بگویم، باید اشاره کنم که بیش از هر چیز، اهل کاوش و یادگیری در ریزرشته‌های دانش بود و در آپارتمان محل زندگی‌اش به عنوان یک دانشجو کتابخانه کمی نامرتب ولی بسیار خوب داشت. برنامه‌های جنبی ما حضور گسترده در برنامه‌های فرهنگی خلاصه می‌شد، از قبیل اپرا، باله، تاتر، موزه و نمایشگاه‌های متفرقه و غیره. بر عکس من که علاقه زیاد به انواع ورزش تابستانی و زمستانی و همچنین سفر کردن را داشتم، داریوش چندان اهل ورزش یا سفر نبود. از همان سال‌ها، کشش زیادی نسبت به فرهنگ و تمدن هند و شرق دور داشت و علاوه بر متون درسی، کتاب‌های زیادی درباره تاریخ، عرفان و مذهب کشورهایی مانند ایران، هند، چین و ژاپن مطالعه می‌کرد. این مطالعات باعث شده بود که ضمن آگاهی از وجوه مختلف فرهنگ غرب، غرب‌زده نباشد. در آن زمان مُد روز و اغلب انتظارها بر این بود که یک انسان روشنفکر باید گرایش چپی یا توده‌ای داشته باشد. شایگان هیچ وقت، چپ‌گرا نبود، اما بدون تردید همواره یک انسان به تمام معنی روشنفکر بوده است. از جوانی، بیش از اینکه تحت تأثیر مذاهب شرقی باشد، تحت تأثیر عرفان شرقی بود. از نظر عقیدتی، مجموعاٌ یک آدم معمولی غیرفعال به شمار می‌رفت؛ به این معنی که تظاهرات مذهبی نداشت و در هیچ موضوعی از خود تعصب زیاد نشان نمی‌داد. از نظر اجتماعی، روابط اجتماعی گسترده‌ای نداشت و معمولا در مسیر علایق علمی، فلسفی، ادبی یا هنری خودش با افراد خاصی الفت می‌گرفت. به گمانم، این روحیه را تاکنون حفظ کرده است. اگرچه ایران در آن سال‌ها از نظر سیاسی در شرایط خاصی قرار داشت اما موضوع دوستی و صحبت ما بیشتر در اطراف مطالب فرهنگی بود. ضمن اینکه نسبت به سیاست بی‌تفاوت نبودیم، معمولا درباره سیاست با هم کمتر صحبت می‌کردیم. محور اصلی سیاست آن زمان بر دو اصل بود – چپگرا و راستگرا – شاید علت کم‌صحبتی سیاسی ما به همین دلیل بود که هیچ‌یک از ما نه چپگرا بودیم و نه راستگرا. در مجموع، دوره زندگی داریوش شایگان در ژنو را باید دوره زیرساخت شخصیت او بدانیم؛ درحالی‌که خیلی از افراد - و شاید حتی خود او - ممکن است گمان بر این داشته باشند که شخصیت او بیش از همه، متأثر از دوره تحصیل در پاریس است. بیشتر مطالعات و تحقیقات زیربنایی داریوش در ژنو صورت گرفت. حتی پس از اینکه دکترایش را در پاریس گرفت و به ایران بازگشت، بیشتر به تجزیه و تحلیل آموخته‌های خود پرداخت و در واقع پس از انقلاب بود که دوران نظریه‌پردازی اصلی او آغاز شد. دست بر قضا، هر دوی ما پس از انقلاب نیز مدتی را در پاریس سپری کردیم و این دوره‌ای بود که من ضمن ارائه مشاوره در حرفه خودم یعنی معماری و شهرسازی، به‌طور جدی به مطالعات ایران‌شناسی نیز پرداختم. با این حال، نوع مطالعات تاریخی و فرهنگی من با تحقیقات شایگان که صبغه فلسفی داشت، فرق می‌کرد و زمان دشواری را می‌گذراندیم که آینده ایران و خود ما بسیار نامعلوم بود. به‌رغم تداوم دوستی‌مان، کمتر پیش می‌آمد که مثل گذشته به بحث و تبادل نظر درباره مسایل فرهنگی بپردازیم، صحبت‌های این دوره پیرامون آینده وطن بود. از نظر شخصی، می‌دانیم که شایگان متعلق به یک خانواده نسبتا مرفه است و همواره در وضع مناسب مالی زندگی کرده، اما هرگز اهل تجمل نبوده. شایگان آدم بی‌تکلفی است و کسانی که با او از نزدیک آشنایی دارند، این گفته را تأیید می‌کنند، هر چند که در معاشرت با افرادی که با او سنخیت زیادی نداشته‌اند قدری مشکل داشته است. نزدیک به ده سال پیش، به مناسبت شصتمین سالگرد دوستی‌مان، جشنی گرفتم و او را به همراه برخی از دوستان مشترک به خانه ام دعوت کردم، و امید داشتم در هفتادمین سالروز دوستی‌مان هم تعدادی از رفقای قدیمی را دورهم جمع کنم که متاسفانه این اتفاق ناگوار رخ داد. چند روز پیش که با آرزوی بهبود وی به عیادت او رفته بودم، با جسمی غیرمتحرک و روحی سرشار از پویایی و شخصیتی والا رو برو شدم و تمام لحظات هفتاد سال رفاقت مانند تصویری سیار روی پرده سینمای زندگی در برابر چشمانم به حرکت درآمد. تعدادی از دوستان قدیمی که در مراسم شصتمین سالگرد آشنایی داریوش شایگان و داریوش بوربور شرکت داشتند؛ از راست: ایرج افشار، داریوش شایگان، افسانه جلیل‌زاده و داریوش بوربور